Zo makkelijk, zo moeilijk.

Zo makkelijk, zo moeilijk.

Kilometer 42 ligt achter me. Daar in de verte de boog. Marathonpunt. Normaal de finish, maar de weg slingert door omhoog en schuin daarboven, in de trillende hitte, zie ik het silhouet van de pijnbomen op Constantia Neck. Daar, bij 46 kilometer begint de lange afdaling naar de finish van Two Oceans Marathon.

Ik passeer de mat. Blieb. De chip op mijn schoen doet zijn werk. De marathon ligt nu achter me maar de weg gaat door. Elke stap vanaf nu is een stap in het onbekende. Ik ril en open een gel. Het lijf wil niet meer, ik wil niet meer. Ieder moment kan ik besluiten om de volgende stap niet te zetten. Stoppen is zo makkelijk en gelukkig maar, zo moeilijk.

Wat zorgt ervoor dat jij door blijft gaan? In  ‘Opgeven is geen optie’ prachtige verhalen van hardlopers over hoe zij omgaan met de mentale strijd van het marathonlopen.  Ook voor jou ligt een exemplaar klaar!